Ondertussen is het alweer een paar dagen geleden dat ik nog iets heb gepost op mijn blog, hiervoor mijn excuses maar het is hier zodanig druk dat een mens niet weet waar te beginnen... Toch zal ik mijn best doen en een overzichtje geven van de voorbije dagen. :p

Op drie september moest ik een Chinees examen afleggen. Eerlijk gezegd was ik redelijk zenuwachtig maar uiteindelijk stelde dat examen niet zo veel voor. We hadden een schriftelijk gedeelte waarvan de eerste vragen best meevielen maar dan kwamen er teksten waarbij men vragen stelde en waar je kon kiezen uit meerdere antwoorden (multiple choice dus). Dat laatste was niet evident.

Dan was er een mondeling examen. En ja, die was helemaal in het Chinees. Dat viel iets beter mee dan het schriftelijke examen aangezien ik dat gesprek toch een beetje naar mijn hand kon zetten. :p

Na die testen waren Gregory en ik echt uitgeput en dan hebben we maar besloten om het die dag wat rustiger aan te doen.

's Avonds hadden we wel een grote stap gezet door slechts met ons tweetjes naar een 'restaurantje' te gaan net buiten de campus om iets te gaan eten. Het was een 'muslim restaurant' die ons werd aangeraden door andere expats (lees: buitenlanders oftewel 外地人). Wel even meedelen dat het geen restaurant is zoals wij dat kennen. Beeld je een kleine ruimte in langs een drukke straat met ongeveer 6 tafeltjes en een klein, donker keukentje achterin. Het klinkt niet zo aantrekkelijk maar daar zet je je wel snel over. Gelukkig hingen er aan de muren wat afbeeldingen dus die hielpen ons wat op weg.

Uiteindelijk wisten we niet wat gekozen dus zijn we wat gaan neuzen in de Chinezen hun borden en één gerecht sprak mij wel aan dus bestelde ik twee porties in mijn beste Chinees. En... het was heerlijk!!!! Echt waar, gebakken noodles met rundsvlees (allé, dat denk ik toch) en gebakken schijfjes zoete aardappelen. Yummie! Sowieso een blijver! Natuurlijk waren de porties te groot (in China eet je normaal gezien je bord niet leeg, in tegenstelling tot bij ons, omdat men dan denkt dat je niet genoeg hebt en dat kan tot gezichtsverlies leiden bij de persoon bij wie je iets gaat eten). Dan maar de rekening gevraagd en voor ons twee 20 yuan (= 2,5 euro, dus 1,25 euro/pers) betaald.

De dag nadien moesten we terug naar het lokaal om te weten in welke klasgroep dat we gingen zitten alsook om onze boeken te kopen. Dan blijkt dat we in klas 2 zitten (er zijn in totaal 5 klassen) en waren stiekem wel een beetje teleurgesteld. Bij het uitdelen van de boeken kregen we ook al onze orders mee, nl. de woordenschat uit de boeken al wat in te studeren. De boeken kostten ons ongeveer een 160 yuan (= 20 euro) wat voor ons niet zo duur is maar voor een Chinees bijna een fortuin is... Om dit even door te trekken: Alvin (onze Chinese vriend) betaalt elk jaar 800 yuan (= 100 euro) voor een kamer dat hij met 7 andere mensen moet delen, geen airco, stapelbedden, uiteraard niet groot en een gedeelde badkamer. Misschien zegt dit voorbeeld genoeg.

Met Alvin zijn we over de middag dan nog een Chinese SIM-kaart gaan kopen. Wow, wat een onderneming was me dat... We moesten dus een ticketje uit een automaat nemen en wachten. Na meer dan een uur was het aan ons. Wanneer we aan de kassa komen blijkt dat ons ticket vervallen was want kennelijk telt die maar voor een uur... Ok, zo Chinees, maar wel hilarisch! :p

Nadien nog naar de Bank of China geweest om een rekening te openen (kost hier 20 yuan = 2,5 euro) en zo kreeg ik ook meteen een bankkaart. Dat ging toch wel iets vlotter dan bij China Mobile.

's Avonds zijn we dan samen met de expats, Sarah (Amerikaanse), Matt (Schot), Ine (Belg), Emily (Belg) en Laureline (Franse) hotpot gaan eten. Hotpot kan je vergelijken met onze Belgische fondue maar de Chinese versie is echt wel beter. Hier smijt men echt alles erin, ook hun groentjes. Voor die maaltijd hebben we elk 50 yuan betaald (6,25 euro) maar dan rol je bijna uit je stoel én heb je in een sjiek restaurant gegeten. Zeker voor herhaling vatbaar!

Vandaag, of beter gezegd vanmorgen om 8u, had ik mijn eerste Chinese lessen. We begonnen met 2 uur luistervaardigheid. En eerlijk gezegd lag het tempo best wel laag. Ik begreep 99% van wat de leerkracht zei maar daar had ik wel een dubbel gevoel bij. Aan de ene kant is het wel leuk te weten dat drie jaar studeren zijn vruchten afwerpt maar aan de andere kant wil ik niet met mijn duimen draaien in de les... Dus dan maar halverwege de les gevraagd of het geen mogelijkheid is om eventueel deze week nog uit te zitten en desnoods volgende week een klas hoger te gaan. De leerkrachten leken hiermee akkoord, dus nu eens benieuwd naar volgende week. MAAR dan begon de les schrijf- en leesvaardigheid... Die mevrouw sprak supersnel en begon direct met Chinese grammatica (uiteraard allemaal in het Chinees) en dan brak er even paniek uit... Enfin, we zullen afwachten tot het einde van deze week. Het is gewoon een beetje frustrerend: mijn klasgenoten zijn Koreaans en zij kunnen zelfs geen basiskarakters herkennen en hebben geen goeie kennis van de basisgrammatica. Misschien is dat de reden waarom het tempo zo laag ligt maar aan de andere kant is het ideaal om er terug in te komen. :p Ohja, ook heb ik vandaag mijn Chinese naam gekregen, nl.: 薄 心悦 --> Bo Xinyue. De twee laatste karakters betekenen 'heart' en 'happy'. Hihi, ik kan er mee leven.
Na de middag hadden we dan een afspraak met de grote baas van het American Culture Center over onze lezingen. Het blijven 2 Engelse lezingen op een week (1/pers.) van ong. 2 uur maar nu zouden ze ook graag hebben dat we lezingen in het Frans(!) geven. Dat was even slikken... Mijn Frans is redelijk maar na zoveel jaren niet meer intensief te gebruiken is er wel wat sleet op gekomen. Maar ja, we zullen ons best doen en we zien wel wat het resultaat zal zijn.

Zo, dat waren de belangrijkste belevenissen van de voorbije paar dagen. Nu beter beginnen aan mijn huiswerk en aan mijn voorbereidingen voor die lezingen, ohja, suggesties qua onderwerpen zijn altijd welkom!

Tot de volgende post!

再见

P.S.: Ik heb wat foto's van de campus op mijn blog gezet. Misschien geven ze je dan een beter beeld over het begrip 'campus' in China.

Belofte maakt schuld, dus hier komt een uiteenzetting van mijn China-ervaring tot nu toe. Misschien is het aangeraden om een doos popcorn en een glas cola bij de hand te nemen want het zal even duren. :p